Alle zenders, films, series in 1 Box ! of 4500 zenders WWW.ALLESIN1BOX.NL
Je zult binnenkort vreemde mensen ontmoeten...
in een vreemd vijandig land.
Blijf uit de buurt van de Duitsers...
je moet niet...
verbroederen.
Wat betekent dat?
Niet vriendschappelijk met hen zijn.
Dit huis wordt opgevorderd voor Brits gebruik...
in opdracht van de Controle Commissie voor Duitsland.
Excuseer ons, Fraulein.
Het is eigendom van de familie Lubert.
Een architect, meneer.
Iedereen uitstappen.
Hamburg 1945 Vijf maanden na de geallieerde overwinning
Komt hij naar hier?
Susan.
Hoe was de reis? - Lang.
We gaan snel naar huis.
Rachael.
Dag, Lewis. - O God. Kijk eens aan.
Het is ijskoud.
Inderdaad.
Kom hier.
Ik zal dit nemen.
Welkom. Kom binnen alsjeblieft. Ik laat u het huis zien.
Alsjeblieft, kom binnen. Ik laat u het huis zien.
Ze vinden nog steeds lichamen.
Er zijn nog meer dan 25.000 vermiste doden.
Hoe gaat met je?
Goed, prima. En jij?
Het was...
Het was moeilijk.
Voor jou ook denk ik.
Voor iedereen.
Hamburg kreeg meer bommen in één weekend dan Londen tijdens de ganse oorlog.
Dat is anders.
Ja.
Bedankt, Barker.
Kolonel Morgan.
Welkom. - Herr Lubert.
Kom binnen alsjeblieft. Ik laat u het huis zien.
Dit is mijn vrouw, mevrouw Morgan.
Aangenaam.
Na u, mevrouw Morgan.
De mooiste kamer van het huis.
Het is prachtig, nietwaar schat?
Het is heel modern.
Ja, inderdaad.
Dit is een Steinway.
Een uitstekend instrument. - Ja.
Kunt u spelen?
Eigenlijk heb ik verwaarloosd.
Het zal goed zijn dat het opnieuw bespeeld wordt.
Wat hing daar vroeger?
Een schilderij.
Het werd beschadigd. Ik heb het nog niet vervangen.
Zo. De trap is langs daar.
Onze bibliotheek.
Herr Lubert is architect.
Was.
Ik bedien nu een metaalpers.
Gaan we?
De Elbe.
Hij stroomt helemaal tot...
Excuseer, ik weet het niet in het Engels.
De Deutsche See?
Noordzee. - De Noordzee, ja.
Uiteindelijk is het dezelfde zee.
Inderdaad.
Het is koud. Gaan we naar binnen?
Ik hoop dat u hier even gelukkig bent als wij waren.
Mijn dochter en ik zullen uit de buurt blijven...
tot we naar het kamp verhuizen.
Dank u.
Je had het me moeten zeggen, meer niet.
Wat?
Ik denk aan onze huwelijksreis.
O God.
Je bent mooi.
Heb je dit nog steeds.
Natuurlijk.
Rook jij?
Dr. Mayfield zei dat het zou helpen voor de zenuwen.
En werkt het?
Het chalet, weet je nog?
Met het lekkend dak.
Het regende twee weken. - Dat was zo.
En God, die koude.
Je verbrandde m'n boeken.
Ik moest wel, ik had geen keus.
Het was Agatha Christie.
Je had kunnen wachten tot ik wist wie de dader was.
De butler. - Het was altijd de butler.
Gelukkige momenten.
Goed, de gouverneur is hier.
Wilkins? - Sir.
Ze werden geraakt toen ze voedsel naar het kamp brachten.
Een granaat denk ik.
We verloren twee man. Die verdomde plunderaars maken het erger.
Achteruit! Duw hen terug!
Drijf hen terug! - Vooruit.
Haal ze eraf!
Christus.
Hun adem stinkt.
Ja, dat is het resultaat van 900 calorieën per dag.
Hongerig berokkenen ze tenminste minder last.
Keith Burnham, Divisie Inlichtingendienst.
Wat weten we?
Is hij dat? - Dat is de kerel.
Lijkt een Weerwolf, de 88s.
Nazi-klootzakken die de nederlaag niet accepteren.
Kapitein, kunnen we ons om die twee jongens bekommeren.
Absoluut.
Stop!
Stop.
Een hospik! Wilkins, haal een hospik.
Tot uw orders!
Ik dacht het. 88.
Heil Hitler.
Soldaat. Leg onze jongens op de vrachtwagen.
En iemand steekt deze in een zak.
Hallo.
Jij moet Freda zijn.
Wat was je aan het lezen?
Freda.
Je mag hier beneden niet meer zijn.
En doe dit uniform uit.
Ze luistert nooit.
Ik ben maar haar vader.
Freda, het is tijd voor school.
Goede morgen, mevrouw Morgan.
Had u graag een kop koffie?
Excuseer, ik...
Alsjeblieft mevrouw Morgan, als ik mag.
Sorry, een noodgeval.
Bedankt, Heike.
Hoe gaat het. - Goed, dank u.
Je hebt koffie, zie ik.
Ja, ik verkies thee. - Dat drinken ze eigenlijk niet.
Ik zal er wat meeritselen uit de mess.
Dan is het koffie. - Nee.
Goed geslapen?
Eigenlijk wel.
Goed.
Heel goed.
Ik kijk ernaar uit om alleen te zijn.
Wat?
Bedankt, Heike.
En als we hen nu eens lieten blijven?
De bedienden? Hebben we die nodig? - De Luberts.
Je bedoelt... tezamen wonen?
Zij zouden op de bovenverdieping verblijven.
Rach, we merken nauwelijks hun aanwezigheid.
Doet iedereen dat? - Hier.
Het is anders. Niet iedereen heeft zo'n huis.
Dit is niet wat we wilden.
Het grote huis, de bedienden, de kunst aan de muren.
Ik weet het.
Ik dacht dat we gingen samenzijn. - We zijn tezamen.
Wij alleen.
Ik...
Ik voel me er niet gemakkelijk bij.
Met hen.
Niet gemakkelijk met hen omdat het Duitsers zijn.
Het is chaos daarbuiten, Rachael.
Er is geen plaats om die mensen onder te brengen.
Niets om hen eten te geven. Er is...
Het heeft geen zin om de Luberts buiten te gooien.
Je hebt me niet gezegd waarin ik zou verzeilen.
Dat was niet voorzien.
Niets van dit alles was te voorzien.
En toch is het zo.
Bedankt.
Ik ben heel dankbaar. - Het is graag gedaan.
Dank u.
Lukt het?
De keukentafel is niet zo zwaar als de kast.
Sorry, kan iemand van jullie me helpen, alsjeblieft?
Ik wil de planten verplaatsen.
De planten?
Ze blokkeren het licht.
Ze voelt zich hier al thuis. - Ja, als een made in het spek.
Vindt u de stoel niet mooi?
Het is een Mies van der Rohe.
The house of construction.
Een van de comfortabelste stoelen ooit ontworpen.
Dat is ze niet.
Ze is lelijk.
Hij was van de Bauhausschool.
Hun filosofie draaide om het afwijzen van overbodige versieringen.
Heb je werkelijk een filosofie nodig om iets comfortabel te maken?
Achter elk object schuilt er een filosofie, nietwaar?
Herr Lubert, sluip alsjeblieft niet door het huis.
We hadden een afspraak dat we elk ons verblijf hadden.
Onze 'zones'. Ja, natuurlijk.
Ik zal proberen het te onthouden.
En indien uw dochter iets uit haar kamer wil...
vraag ik Heike om het te brengen.
Dat is allemaal nieuw voor haar. - Insgelijks.
Ik zal een gesprek maken met haar. - Gesprek hebben.
Sorry? - In Engels maak je geen gesprek met iemand.
Die zijn dan van u...
als de vrouw des huizes.
Heerlijk, Heike. Danke schon, echt.
Sie sind köstlich.
Danke, Frau Morgan.
Kijk, ze doet het weer. Ze grijnst.
Omdat je zei dat ze lekker was.
Ik deed een inspanning. - Ik weet het.
Ik weet niet hoe je het doet.
Wat?
Je doet net als vroeger met al je kleine rituelen.
Opstaan, scheren.
Iets eten, naar het werk.
Alsof niets is veranderd. - Alsjeblieft, Rachael.
Ik vind het niet gezond om zo te praten.
Nee? - Nee.
Hoe moet ik dan praten?
Je zou het voorbeeld moeten geven.
Sedert wanneer ben je zo zelfingenomen?
Heb je hem gezien?
- Laat haar met rust!
Kom. We gaan thee drinken.
Ik weet niet wanneer hij zo schijnheilig werd.
Je stikt onder het gewicht van al dat fatsoen.
Lawrence van Hamburg, noemt Keith hem.
Diegene die vreemd deed met de inboorlingen.
Het lijkt alsof hij Lubert graag heeft.
Lew liet hen blijven.
Is dat verstandig?
Uitwendig kan er geen teken zijn van haat...
maar het is aanwezig onder de oppervlakte.
Wees voorzichtig, meer niet. Ze zijn niet als wij.
Goedemiddag.
Freda! Ga naar je kamer.
Onmiddellijk!
Het is niet erg.
Vergeef haar, alsjeblieft. Ze had toestemming moeten vragen.
Het is goed. - Integendeel.
Ze speelt goed. - Ze speelt heel slecht.
Ze oefent nooit.
Claudia wanhoopte om haar.
Claudia?
Haar moeder.
Mijn vrouw.
Is zij hier ook ergens in huis?
Zij stierf in het bombardement.
Gecondoleerd.
Indien Freda wil spelen, zou ik niet weten waarom niet.
In de namiddag, een half uur of zo...
We zouden onze 'zones' respecteren.
Ik wil niet dat je nog naar beneden gaat.
Begrepen?
Het huis is nu van hen.
Zomaar.
Wil je liever naar een kamp?
Mama had gelijk.
Je bent een lafaard.
Blijf niet te lang op.
Morgenvroeg moet je naar school.
De lessen zijn stom! - Je praat onzin!
De Engelsen hebben het nu voor het zeggen. - Ik wil niet langer naar school!
Bushalte 9, uitstappen alsjeblieft.
Freda, waar ga je naar toe?
Voor het werk krijgen jullie voedselbonnen... - Freda!
krijgen een maaltijd en worden voor het donker naar huis gebracht.
Ben je zestien?
Zestien? Ja?
Lijken! - Kom helpen!
Hier liggen lijken!
Oké, achteruit.
Haal hen daar weg, Tom, oké?
Geen slechte dood.
Nog eens neuken voor het licht uitgaat.
Kom. - Terug aan het werk allemaal.
Niet luisteren, dat zijn idioten. - Doe die botten in een zak.
Zoveel hebben we niet gewerkt.
Vergeef me dat ik stoor.
Het is ijskoud boven. Ik heb vandaag brandhout gekapt. Iets op tegen als ik...
Nee, helemaal niet, u moet geen toestemming vragen.
Wij gaan uit vandaag, wilt u iets drinken?
Nee, dank u wel.
Goed dan... goedenavond.
Goedenavond.
Je kunt het nog. - Keith komt direct.
We zijn blij dat je kon komen. - Dank je.
Het is fijn je te ontmoeten...
en een opluchting om buitenshuis te zijn.
Wel een mooi huis.
Het maakt het bijna de moeite om bij een Duitser te wonen.
Het is zo raar.
Jij hebt er ook een. Een ontbrekend schilderij.
Wij hebben er net zo een.
Dat heeft iedereen.
Het is waar ze hem ophingen.
Wie?
De Führer.
'De onverwijderbare vlek'.
Normaal zijn ze slim genoeg om hem te bedekken.
Sorry voor het wachten, het spijt me.
Dank u.
Gebaseerd op hun antwoorden wijzen we hen een categorie toe van zwart tot wit.
Zijn ze zuiver...
dan krijgen ze hun Persilschein...
hun 'wasserijticket'.
Een verklaring die hen toelaat hun normale leven te hernemen.
Heeft Lubert zo'n Persilschein?
Is dat belangrijk?
Ja.
Ik heb het recht om te weten of ik bij een Nazi woon.
Ja, het is belangrijk.
Ik geloof niet dat je een persoon kunt beoordelen
aan de hand van een vragenlijst.
Neen?
Hoe beoordeel je hem dan? - Door in zijn ogen te kijken.
Lubert heeft nooit gediend. - Daar gaat het niet om.
Hij had geen bloed aan zijn handen.
Ze hebben allemaal bloed aan de handen.
Eerlijk, Lew, Ik vraag me soms af aan welke kant je staat.
Zelf na alles wat ze deden... - De oorlog is gedaan. We wonnen.
Daarmee uit.
We nemen het dessert in het salon. - Wel, heeft hij er een of niet?
Nog niet.
Het is een formaliteit.
Zullen we?
Goede morgen, sir.
Papieren, mevrouw.
Papieren.
Alsjeblieft.
Papieren, meneer.
Lewis van Rachael met liefde - 1941
Dus u bouwde huizen voor Nazileiders.
Na 1933, bouwden we wat ons werd opgedragen.
Heeft het bombardement jouw gezondheid of die van uw familie beïnvloedt.
Het is een eenvoudige vraag.
Het beïnvloedde de gezondheid van mijn vrouw.
Zij was één van de 40.000 doden...
toen Britse bommenwerpers de stad verwoestten.
27 juli 1943.
Laten we het over uw vrouw hebben.
Het geld was van haar?
Haar familie was rijk, inderdaad.
Zij bezaten een aantal scheepswerven.
Die gebruikt werden om Nazi-wapens te transporteren?
Onder andere.
U moet begrijpen dat mijn vrouw en ik...
niks te maken hadden met hun familiebedrijf.
Het was haar vader en broer... - Toch beweert u...
dat u nooit lid was van de Nazi-partij?
Ik was tegen alles wat de nazi's vertegenwoordigden.
Dat was mijn vraag niet.
Nee.
Ik was nooit lid van de partij.
Was u op de hoogte van de kampen?
Neen.
Dus deze hebt u nooit gezien?
Hier.
Kijk eens.
Laatste vraag. Hoopte u tijdens de oorlog op een Duitse overwinning?
U antwoordde: Ik wilde dat er een eind aan kwam.
Ik wilde dat het zoals vroeger was.
Wat? Mist u het verleden? Is het dat?
Ik mis mijn vrouw.
Goed.
Te zijner tijd hoort u van ons.
Herr Lubert?
Kunt u even komen alsjeblieft?
Kunt u dit uitleggen?
Het is een Von Guerard.
Ik vraag niet wat het is. Ik vraag wat het hier doet.
U had bezwaar tegen de vlek, dus heb ik die bedekt.
Wat is er, vindt u het niet mooi? Daar gaat het niet om.
Wat bedekt het? - Stoort het u?
Hij was Duits, misschien is het dat wat u stoort.
Het was een foto van hem, nietwaar?
Van hem? - Uw Führer.
Voor u is het simpel.
De oorlog is voorbij.
U gaat naar huis als overwinnaar.
Uw geweten is zuiver.
Is uw geweten niet zuiver?
Ik dacht dat u het schilderij mooi zou vinden.
Ik verontschuldig mij als ik me heb vergist.
Zou u bezwaar hebben tegen en landschap?
Een mooi jachttafereel misschien?
Ik heb bezwaar tegen uw toontje. - Gooi ons dan buiten!!
Herr Lubert. - Gooi ons buiten.
U haat ons.
Dat is wat u wilt.
Gooi ons buiten. - Niemand zei iets over...
We kunnen u alleen laten om te ruziën met uw man...
als hij de moeite doet om er te zijn.
U hebt al genoeg gezegd. - Gooi ons dan buiten.
Hier, ik geef u een reden.
U kunt beter gaan.
Wees voorzichtig.
Kom mee.
Haal water, ik moet me wassen.
Mooi.
Van waar komt dit?
Van een Engelsman die m'n huis heeft gestolen.
Zie je dit?
Weet je wat dit is?
Het stof van onze stad.
De as van onze mensen.
De overblijfselen van jonge Duitse meisjes, zoals jij.
Wat is dit?
De achtste letter.
H
Heil Hitler.
Wat vindt je ervan?
Het is prachtig. - Idioot.
IK? - Ik bedoelde de tafel.
Burnham aan het hoofdeinde of naast Susan?
Als hij maar uit de buurt van de drank blijft.
Discussieer niet met hem.
Doe Engels. Praat over het weer.
Wat doe je?
Ik bewonder je jurk.
Ik dacht hoeveel geluk ik heb.
Vind je het mooi?
Dat mag wel, het duurde lang genoeg.
Ik beeld me in...
hoe je eruit ziet zonder.
Wanneer komen de gasten?
Pas over een uur.
Je bent...
Sorry, telefoon meneer Morgan.
Ga naar boven.
Sluit de deur.
Wat is er? - Een protest aan het hoofdkwartier.
Sorry schat, maar...
Je zult de gasten moeten vermaken tot ik terug ben.
Ga dan maar...
en red Duitsland.
Doe nu niet zo.
Ik kom terug zodra ik kan.
Wens me succes.
Geef ons eten!
Kapitein. Ze hebben de straat gebarricadeerd. Niemand kan erin of eruit.
Die straat moet worden afgesloten.
Kapitein, zeg aan de mannen dat er niet geschoten wordt.
Breek er doorheen!
We hebben hulp nodig!
Achteruit!
Rot op!
Sir. Waar gaat u naartoe?
Achteruit!
Niet schieten! Niet schieten!
Het is schandalig, een geestelijke? - Een kans om herop te bouwen.
We hadden geen keuze?
Bedankt, Heike.
We hebben hen een dienst bewezen. Nu is het tijd om te vertrekken.
We praten over oorlog, eigenlijk wint er niemand, toch?
Er blijft hier voor ons niks over.
De Fransen hebben de wijn. De Yankees het aanzien.
Wat? Wij hebben het puin.
En wat vindt Herr Lubert ervan?
Weet ik niet. Dat moet je hem vragen.
Ik moet zeggen, dit is een goede wijn.
Bedank Herr Lubert.
God, meneer Lubert, wat is er gebeurd?
Ik haal een dokter. - Nee, het gaat wel, Greta.
Bravo!
Ik ga naar bed.
Herr Lubert! Kom erbij!
Mijn man wil uw mening over iets.
Ik voel me niet zo goed.
Niettemin bedankt.
Goedenavond.
Ik vraag u om voorzichtig te zijn met de piano.
Hij was van mijn vrouw.
Lubert. Lubert, Lubert...
Rustig aan. Oké, oké.
Sorry voor het glas, ouwe jongen. - Stefan!
Goed gedaan.
Het spijt me zo.
Waarvoor?
Ik zou me moeten verontschuldigen.
Goedenavond.
Dat is niet nodig.
Er zit zand in.
Dat zal pijn doen.
U hebt me ontweken.
Echt?
Ik denk het niet.
Ik wou me verontschuldigen.
Waarvoor?
Niet doen.
Ik wou het...
maar ik doe het niet.
Rachael.
Stop.
Alles in orde?
Wat is er met u gebeurd?
Ik was betrokken in een protest.
Was u op het protest?
Niet uit vrije wil.
Dan weet u wat er gebeurde.
Stomme mensen probeerden me te vermoorden.
Verdomme, wat mankeert er toch met dit land?
Snappen jullie niet dat we hier zijn om te helpen?
Ik zal u laten.
Goedenavond. - Goedenavond.
Het spijt me. Hoe was het feest?
Goed.
Ik ben moe. Ik ga naar boven.
Goed. Ik kom onmiddellijk.
Freda? Luister, heb je iets van mij? Ja?
Het is een gift van mijn vrouw. Er zitten foto's in en ik wil het terug.
Heb je het misschien gezien?
Freda, ik...
Goeiemorgen. - Goeiemorgen, sir.
Sir. - Dank u.
Sir.
Er is een aanval geweest
Een bom, in de Russische zone.
O, Christus.
Het is maar voor een paar dagen.
Ik ben op tijd terug voor Kerstmis.
Waar ga je? Ik kan meegaan.
Spijtig, neen.
This is the army, Mrs. Jones (Dit is het leger, mevrouw Jones)
Ja.
Ik zal het goedmaken, ik beloof het.
Ik zou eraan gewend moeten zijn.
Zes dagen.
Sorry?
Ik vroeg het.
Ik checkte.
Ze hebben je zes dagen verlof gegeven...
na de begrafenis...
en je hebt ze niet genomen.
Waarom heb je ze niet genomen?
Ik vroeg me dat af en had veel tijd om erover na te denken.
Alsjeblieft. - En dan dacht ik, waarom?
Misschien heeft hij niet...
Rach. - dezelfde gevoelens als ik.
Jij was er niet. - Neen.
Het was oorlog. Ik moest m'n werk doen.
En wat had ik?
Niets!
Wat verwacht je van mij?
Lewis...
ik wil dat hij terugkomt.
Ik kan niets voor je doen.
Lewis. Lewis. Alsjeblieft?
Ik vraag het, ik smeek het.
Ga alsjeblieft niet weg.
Ik ga uit.
Sir. - Barker.
Barker heb je getelefoneerd?
De Russen weten van onze komst, sir.
Heb je het weer gecheckt? - De straten zijn vrij, sir.
Michael lukte dat stukje ook nooit.
Michael.
Mijn zoon.
Hij stierf in de oorlog.
Een bom trof ons huis op 2 juli 1942...
waardoor hij stierf.
Hij was elf.
Hij zou nu ongeveer jouw leeftijd zijn.
Vroeger kwam hij thuis van school.
Hij had...
hij had overal inkt aan zijn handen.
Ik was er uren mee bezig...
Hij zou alle toetsen hebben bevuild.
En ik...
ik denk niet...
ik weet niet of ik kan...
nee...
denk niet dat ik ermee kan omgaan.
Omdat...
Ik had hem moeten tegenhouden. Ik had...
Ik was z'n moeder.
Ik kan niet...
Ik kon niet...
Ik kan het niet verdragen - Freda.
Ik verdraag het niet.
Ik kan niet...
Ik kan het niet verdragen.
Het is al goed.
Ik kan niet.
Kom binnen.
Mevrouw Morgan.
Ik vroeg me af of jullie samen met mij willen ontbijten?
Jullie beiden.
Dat zouden we fijn vinden.
Morgen komt er iemand langs voor m'n haar...
indien Freda geïnteresseerd is?
Fredie?
Dank, mevrouw Morgan.
Waarom?
Wat is er mis met m'n haar?
Zorg ervoor dat je thuis bent voor het donker is.
Natuurlijk.
Kom binnen.
Herr Lubert. Frau Morgan.
Hebt u mij deze namiddag nodig?
Nee, bedankt, Greta. U kunt gaan.
Dit waren uw mannen.
Hebt u de schuldige?
Ik zou hem willen zien.
Siegfried Leitman, voormalig SS Sturmbannführer.
Spreek je Engels?
Jawel. - Goed.
Deze jongen.
Ken je hem?
Nee. - Komaan.
Komaan. Jullie hebben hetzelfde merkteken.
Er zijn er veel met dit merkteken.
Geef dan hun namen.
Waarom zou ik?
Kolonel, die man heeft nog z'n schoenveters.
Een vergetelheid.
Hij kon zich ophangen.
Maar dat deed je niet, nietwaar? Omdat je een lafaard bent.
Je stuurt kinderen om in uw plaats te moorden.
Inderdaad. Het zijn de beste moordenaars.
Ze stellen zich geen vragen.
En jij hebt de ballen niet om hen aan te pakken.
Daar ben je verkeerd in.
Zie je, ik heb er jonger dan dit gedood.
Toen de oorlog bezig was, vóór de bureaucraten overnamen...
doodde ik elke Duitser die ik tegenkwam...
Juist. - omdat ik wilde dat het ophield.
Jullie zijn ook moordenaars.
Denk je dat we dit vergeten zijn?
Je bent als een kind die z'n ogen verbergt...
en denkt dat de wereld verdwijnt. Maar wij zullen niet vergeten.
We zullen jullie mannen onthoofden op straat.
We zullen jullie vrouwen thuis verbranden!
We zullen jullie kinderen opblazen in hun slaap!
Kolonel Morgan.
Wil je dit? - Nein!
Geef nu hun namen.
Sorry.
Neen.
We zijn er bijna.
Het is nog altijd koud.
Ik voel eigenlijk m'n tenen niet.
Dat is niet goed. Laat eens kijken.
Wat doe je?
Even nazien. - Hou op.
Hou op. - Ja, ze zijn er nog.
Ook je voeten.
Hou op. - Enkels, ja. Kuiten...
en je billen.
Voor de oorlog kocht ik wat grond in de Alpen.
Nabij Oberstdorf.
Nu is het niet vee, enkel een berghut.
Ongeveer als deze. - Warmer, hopelijk.
Maar ik ga er een huis bouwen.
Iets heel modern.
Slechts één verdieping...
tegen de bergflank...
met stalen steunbalken en een glazen wand met zicht op de mooie dennenbomen.
Je kan skiën tot aan de voordeur.
Wat vind je ervan?
Zou je erin kunnen wonen?
Ik kan niet skiën.
Je lacht.
Ik lach altijd. - Bijna nooit.
Niet sedert je hier kwam.
Zo heb ik je graag.
Ik had nooit gedacht dat ik nog zo gelukkig kon zijn.
Kom dan met ons mee.
Je hebt je papieren niet.
Hoe zal je reizen?
Ze zullen me vrijspreken.
Het is maar een kwestie van tijd.
Dit is Stunde Null.
Het uur nul.
Alles kan opnieuw beginnen.
Wat vind je van m'n haar?
Voordien was het beter.
Een echt Hitler meisje.
Vertel eens over die Engelsman die uw huis heeft gepikt.
Ik liet Leitman me provoceren.
Dat had ik niet moeten doen.
Hij doodde kinderen, sir.
Indien het ik was geweest, had ik het wapen geladen.
Je had het wapen geladen?
Ja.
Nee, dat had je niet gedaan.
Ja. Nee, niet waar.
Papa zei altijd dat ik niet genoeg ruggengraat had voor een soldaat.
Juist.
Ik denk dat hij je daarmee waarschijnlijk een compliment gaf.
Het is de oorlog niet die mannen van ons maakt.
Ik heb dingen gedaan waar ik zeker niet trots op ben.
Ik vraag me soms af... indien m'n vrouw het zou weten...
hoe ze over mij zou denken.
We vertrekken uit die verdomde koude en gaan naar huis.
Rachael.
Sorry, ik ben wat laat.
En? Waarover gaat het?
Ik wil je iets vragen.
Het duurt lang om Lubert vrij te spreken.
Wat is jouw geheim?
Wat? - Er is iets veranderd.
Oh, dat is m'n haar. Ik liet het doen.
Neen.
Iets anders.
Het is Kerstmis.
Ik hield altijd al van Kerstmis.
Echt?
Ik kan er niet tegen.
Geen Kerstmis zonder kinderen.
Is de teddybeer voor het meisje?
Ja. - En...
de sigaren?
Voor mijn man. - O, als hij terugkomt?
Ja. Voor als hij terugkomt.
Ik veronderstel dat ik Keith kan vragen waarom het zo lang duurt.
Als je een meisje wilt bespioneren kun je tenminste een complimentje geven.
Dag, Rachael.
Ik ben thuis.
Lewis.
Is Lubert in de omtrek?
Ik vermoed in de tuin.
Waarom? - Hij moet zich bij ons voegen.
Ik ga me opfrissen. Ik heb nieuws.
Wat vieren we?
Ik werd een nieuwe functie aangeboden.
Was uw reis succesvol?
Succesvol? Wel...
Laat eens kijken, oké?
Herr Morgan?
Zal ik het avondmaal bereiden? - Onnodig, Greta.
We gaan vanavond naar een regimentsdiner.
Maar alsjeblieft, kom een glas champagne meedrinken.
Kom. Kom erbij.
Een tweede Kerstmis.
Laat ons zeggen, een Russische.
Een functie? Waar?
Het Ministerie van Oorlog.
Londen.
We gaan naar huis.
En?
Ik werd vrijgesproken.
Ik wist het.
Gelukwensen. Burnham moet z'n invloed hebben ingezet.
Dat is echt geweldig. - Jazeker.
Ik begrijp het niet. Jouw werk is hier nog niet af.
Ik heb een verzoek ingediend. Ik wilde het je niet vertellen.
Ik wilde je geen valse hoop geven. Maar, we gaan naar huis.
Dus, in naam van ons beiden, zou ik u willen bedanken...
en... op een nieuw begin.
Bertie?
Ik doe het voor de eeuwige glorie van Duitsland - Heil Hitler.
Bertie.
Goed.
Sorry.
De jurk, die is niet goed.
Wat doe je? Hij is beneden!
Zeg het hem.
Zeg hem dat je met mij meegaat... vanavond.
Ik kan niet. - Dan doe ik het.
Nee, dat moet van mij komen.
Het is dezelfde jurk. - Wat?
Juist.
Schatje.
Sir.
Rachael!
Lew. - Ja?
We moeten praten.
Kolonel.
Een ogenblik.
Generaal. - Hoe gaat het?
Goed, goed. En met u?
Weet u, u bent een verspilling in Whitehall.
U verlaat deze stad in een beter toestand dan u het aantrof.
Gezondheid.
Graag tot uw dienst.
Sir.
Rachael. Oh, Rachael.
Is het waar?
Wat? - Gaat u echt weg?
Zult u het niet missen? - Wat zou ze missen?
Het personeel? - De mensen.
Ik moet zeggen dat u me verbaasd hebt, Morgan.
Waarom?
Ik dacht dat u de zaak liever zelf had afgehandeld.
Ik heb geen idee waarover het gaat.
Doe niet onschuldig.
Indien u zo verdomd zeker bent dat Lubert zuiver is...
moet u uw vrouw niet sturen om zijn zaak in uw plaats te bepleiten.
Wil u echt terug naar Londen en z'n rantsoenen?
Ik ben zeker dat Lewis het u zou vergeven indien u verkiest om te blijven.
Susan, dames. Excuseer. Mag ik even mijn vrouw van u lenen?
Graag.
Zeg dat ik verkeerd ben...
met wat ik denk.
Zeg dat ik mijn verstand verlies.
Lewis...
het spijt me zo.
Hoelang?
Nee, hier niet.
Ik was maar een paar dagen weg. Hoelang neuken jullie al?
Doe dat niet. - Ik wil het weten.
Waarom? Wat maakt het uit? - Ik wil het moment weten...
dat ons huwelijk voorbij was.
Het is al jaren voorbij, al sinds Michael stierf.
Waag het niet om hem hierin te betrekken.
Alles veranderde toen hij stierf.
Waarom kun je het niet toegeven?
Je verliet me.
Het is mijn fout? - Nee, nee.
Het is die van mij.
Waarom zeg je het niet gewoon?
Zeg het!
Je geeft mij de schuld dat ik hem liet sterven.
Breng me naar huis!
Alsjeblieft, breng me naar huis.
Stap in! Stap in de auto.
Geef de sleutels.
- Hier, sir.
Rachael, ga liggen.
Rachael, hou je vast.
Nee, lieve God. - Rachael, ben je gewond?
Ben je gewond? - Lewis.
Ik ga hem achterna.
Lewis. - Twee schoten.
Blijf in de auto. - Kun je niet gewoon...
Ik zal schieten! Stop!
Stop!
Bertie?
Stop of ik schiet! Ik zal schieten!
Je kunt nergens heen!
Stop!
Doe het!
Schiet dan!
Komaan, schiet!
Albert!
Freda, neen.
Het is te laat.
Albert!
Help me! Help me! Freda!
Albert!
Kom.
Blijf maar bij me. Blijf bij me.
Neem hem mee.
Papa!
Ik had je nooit hierheen moeten brengen.
Ik kan het je niet kwalijk nemen...
om opnieuw te willen beginnen.
Welke jongen?
Freda, geef antwoord!
Ik zou je altijd beschermen.
Waarom doe je dat?
Luister...
je bent mijn dochter.
Ik weet het, ik heb het niet altijd getoond.
Maar je bent het belangrijkste in m'n leven.
Ik mis mama.
Ik ook.
Maar we hebben elkaar.
We hebben elkaar voor altijd.
Lewis?
Alles in orde?
Hoe is het met haar?
Ze slaapt.
Hij weet het.
Goed.
We moeten morgenochtend vertrekken.
Ga maar.
Hoe is het gebeurd?
Heeft gij geleden?
Hij werd getroffen door de explosie.
Hij was op slag dood.
Juist.
Weet je dat ik niet bij je weg wilde.
Ik moest.
Weet je, ik zie z'n gezicht...
telkens ik naar je kijk.
Als je lacht...
hoor ik z'n stem.
Wanneer...
Telkens ik je aanraak...
ruik ik z'n geur op je huid.
Je bent het beste deel van mij, Rachael.
Je zal het altijd zijn.
Rachael?
Klaar?
Rachael?
Je... nee, nee, nee, nee...
je gaat met me mee.
Ik heb je nodig.
We hadden elkaar nodig.
Maar dit is wat je wilde.
Een nieuw begin.
Dat wil ik.
Vergeef me.
Rachael.
Papa!
Ondertitels en synchronisatie - rononr
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties